Piosenki antyświąteczne

W zeszłym roku mieliśmy milusi zestaw piosenek świątecznych, a tym roku czas na coś niebo bardziej zabawnego. Oto zestaw moich ulubionych piosenek antyświątecznych! (Uwaga: NSFW)

Elmo & Patsy - Grandma Got Run over by a Reindeer Urocza i trochę mroczna przypowieść o zwiększonym w czasie świątecznym ryzyku śmiertelnego potrącenia przez renifera.

The Three Stooges - I Got A Cold For Christmas Jeśli jedyne, co dostałeś pod choinkę to cieknący nos i gorączka, ta piosenka jest dla ciebie.

Spinal Tap - Christmas with The Devil

"There's a demon in my belly

And a gremlin in my brain

There's someone up the chimney hole

And Satan is his name"

Paddy Roberts - Merry Christmas You Suckers Śliczna piosenka o nadużywaniu alkoholu w okresie świątecznym.

Oscar the Grouch - I Hate Christmas Święta z perspektywy zielonego potworka mieszkającego w śmietniku nie wyglądają wesoło.

The Grinch Song Jak już jesteśmy przy zielonych potworkach, nie zapomnijmy o Grinchu!

Eric Idle - Christmas Song Eric Idle mówi na głos to, o czym wszyscy w skrytości serc swych myślimy.

Weird Al Yankovich - Christmas At Ground Zero Jeśli koniec świata przebiegłby zgodnie z planem, Gwiazdka wyglądałaby właśnie tak:

AC/DC - Mistress For Christmas "I want the woman in red at the bottom of my bed!"

Mr Garrison - Merry Fucking Christmas Bóg się rodzi, ty pogańska szujo.

The Killers - I Fell It In My Bones The Killers ewidentnie mają coś do Mikołaja, co widać też w tej piosence.

Blink 182 - Happy Holidays You Bastard Zdecydowanie moja ulubiona piosenka antyświąteczna.

...i ta wersja też nie jest zła

He's going to California

Thamys - "Party @ Ur House"

Moją trzecią ulubioną rzeczą (po kotach i ludziach którzy potrafią robić muzykę) to ludzie którzy myślą, że potrafią robić muzykę. Ale nie o to tutaj chodzi. Warto zauważyć ciekawą rzecz. W klipie Thamys (młodej dziewczyny która ponoć rzuciła szkołę, żeby rozwijać swoją karierę) jest prawie wszystko, co powinno być w popowym teledysku skierowanym do osób w wieku przedgimnazjalnym:

- wyzywające ubrania

- dużo (a jednak za mało) makijażu

- fajna bryka (nie wiem czy fajna, nie znam się, ale duża i czysta)

- młodzi ludzie należący do mniejszościowej grupy etnicznej (poprawność polityczna przede wszystkim)

- impreza, będąca przykładem tego, że bez alkoholu też można się bawić

- gitara, dająca pozory wiarogodności artysty

- ćwieki, ekologiczne skóry, obcasy, i inne elementy ubioru przemawiające do fanów w wieku przedgimnazjalnym

- ogólnie dużo błyszczących rzeczy

- element napięcia seksualnego pomiędzy parą młodych ludzi, przejawiający się w trzysekundowym ujęciu artystki tańczącej w bezpiecznej odległości z miłym młodym człowiekiem, który bez wątpienia pochodzi z porządnej, wierzącej rodziny

- wokalna wstawka w egzotycznym języku

- wydaje mi się też, że jest tam gdzieś młody człowiek na wózku inwalidzkim (znowu poprawność polityczna)

- kula dyskotekowa

Mimo tych wszystkich licznych wizualnie pociągających elementów, polecam wyłączenie dźwięku.

"The 10 Biggest Mistakes Artists Make When Ordering Merch..." na digitalmusicnews.com

1. They Don't Plan Ahead.

Leave yourself plenty of time for print production. Avoid making last-minute decisions that cause rush production charges and higher, expedited shipping fees. Consult your printer about turnaround times and schedule accordingly. If you're working with other vendors, designers or artists on the project, work in some wiggle room on your deadlines, too. Something is always late.

2. They Fail to Understand Their Demographic.

Whether you are producing goods for sale or promotion, the goal is to relate to your supporters. If you're new to the game, find out what your fans want. If you already have a following and a formula that works, stick with it -- you are keeping track of all your sales, right? If you do it right, you will have free advertising: literal walking billboards to spread your message for months/years to come.

3. They've Fallen Behind on Current Trends.

Sometimes you can add value by simply catching on early to a fad. Selecting garments that are the flavor-of-the-month allows you to demand top dollar for your wares. Tread these waters carefully, know your fan base and what they are doing. Your brand can quickly go "out-of-style" if you ignore the trends your fans are showing.

4. They Aren't Treating Merchandise Like A Business.

Research and budget the profitability of your projects. Make smarter decisions based on what makes good business sense. Some of the most iconic t-shirt designs were 1-color prints on a black, short sleeve t-shirt. Guess what? They were also some of the most lucrative. It's great to expand your options with 8-color or multi-location prints, but start off with simple designs that will at least DOUBLE your profits. Track your margins and purchase history, know what is selling and what isn't. Be accountable for every dollar spent.

Przeczytaj resztę--->"The 10 Biggest Mistakes Artists Make When Ordering Merch..." na digitalmusicnews.com

Świetny wywiad z legendarnym Donaldem Passmanem

Powiedzieć, że Donald Passman jest bardzo ważną postacią w branży muzycznej to jak powiedzieć, że Einstein w sumie coś tam nawet kumał z tej fizyki teoretycznej.

Dla części z was pewnie jest znany jako autor biblii branżowej “All You Need to Know About the Music Business” (Passman, nie Einstein), wielostronnicowego acz bardzo przystępnie napisanego kloca, którego kiedyś przytaszczyłam z mitycznego zachodu, a który prawdopodobnie zapoczątkował moją fascynację tymi mrocznymi zakamarkami świata muzyki których w obecnej sytuacji zdrowe, rozsądne osoby nie powinny dotykać nawet czubkiem buta.

W kozackim wywiadze Passman mówi wiele mądrych rzeczy, z których najważniejsza jest chyba ta:

"-If you had to pick one similar trait amongst all the artists that have actually made it in this business, what would you say that is and is that what it takes to make it?

- Of all the superstars I've known, the people that make it are the ones that have a very clear idea of who they are, a very clear vision of where they wanna go and are willing to walk through walls to get there. It's their drive that's more important even than talent (...)"

"The Importance Of Album Track Order In The Digital Age" na bilboard.biz

Artykuł jest ciekawy i polecam przeczytanie w całości, ale ponieważ jestem leniwa i lubię uproszczenia streszczę go wam w jednym zdaniu: Najlepiej sprzedać płytę ustawiając kolejność piosenek w porządku malejącej zajebistości, ponieważ słuchacze są leniwi/zajęci/codziennie zalewani przez hektolitry muzyki/wszystkie powyższe odpowiedzi, więc szanse, że przesłuchają każdą kolejną piosenkę są coraz mniejsze.

A co mi tam, wkleję fragment.

"Such data suggests that the earlier a song appears on an album, the more likely a listener is to stream it. At the same time, a music consumer's attention span may be even shorter than any artist wants to believe. "Everyone's doing 20 different things at once: listening to music, watching TV, and probably while on their iPad," Rdio content marketing manager Kelli Fannon says. "When it comes to taking an hour to listen to an album in its entirety, I have all the best intentions in the world myself. But, ultimately, I can only get through the first three or four songs before the phone rings, or someone asks me a question, or I have a meeting I have to run to …

"Then, I really do want to go back and hear that album, so I'll start back over at the first track," Fannon says. "It may take me three or four times before I get all the way through."

Very possibly, too, for equally time-crunched Rdio subscribers.

Warner Bros. executive VP of A&R Jeff Fenster echoes that long before a listener faces such time constraints, acts hoping to get signed would do well to realize that they have only so long to make a memorable first impression with label leaders whom they hope to impress. "If I get a demo and the act has got great songs at numbers six and seven on it, there's a very good chance that I will never hear those," he says."

--> a tu reszta: "The Importance Of Album Track Order In The Digital Age" na bilboard.biz

Co może Justin Bieber

Dla tych, którzy nie przestali czytać po "Justin Bieber", mam świetny artykuł o potędze słowa z betweenthelinernotes.com, i podziękowania za zaufanie.

Jedyne, co w tej chwili powinieneś wiedzieć o Bieberze to to, że jego wynik na Klout, serwisie mierzącym "wpływowość" danej osoby, oscyluje pomiędzy 90 punktami a maksymalnymi stoma (Barack Obama ma 99 pkt). Jasne, Klout nie jest obiektywną miarą siły marki ani sławy artysty, ale daje o tych rzeczach dość zadowalające pojęcie.

Artykuł Matthew Billy'ego pokazuje, jak dużo może osoba o tak silnym wpływie na swoich fanów. Bardzo dużo. O, na przykład rozpędzić karierę jakiejś laski, która kiedyś była sto dwudziesta czwarta w jakimś Idolu w Kanadzie czy jakimś innym kraju którego nikt nie potrafi sobie sensownie zwizualizować. Rozpędzić czyjąć karierę używając Twittera, paru sekund i dokładnie 16 słów. Dzięki jednemu wpisowi na Twitterze, kariera Carly Rae Jepsen nabrała nagłych obrotów. Polecenie "Call Me Maybe" przez Biebera dotarło do 40 mln osób. Wg autora artykułu, gdyby ktoś miał wyłożyć kasę na taką promocję, byłby uboższy o 10 mln baksów. Imponujące?

"Good publicity takes a lot of time and a lot of money… At least it is supposed to. It is supposed to require skilled publicists and promoters pounding the phones and bombarding the inboxes of every blog, radio station, magazine, newspaper and talk show to cobble together enough exposure to successfully launch a new artist’s first single, elevating them above the noise, breaking them into the competitive fold of popular culture’s elite. In most cases that’s what it takes, but in Carly Rae Jepsen’s case it took one tweet.

“Call Me Maybe by Carly Rae Jepson is possibly the catchiest song I’ve ever heard lol” Justin Bieber tweeted one day before New Year’s Eve, December 30th, 2011 and soon his followers retweeted the message 15,931 times, providing the initial inertia to get Carly Rae Jepsen’s career in the United States rolling along. Then with the support of traditional media and later radio airplay “Call Me Maybe” built up enough momentum to reach the number one spot on the Billboard Hot 100 and took up residency there through the summer.

Like boulders, music careers all begin at rest and require a tremendous force to move. Once rolling, the force needed to accelerate the boulder is less than the force needed to move it initially. Normally, that initial force requires exposure in many media outlets and a lot of money but Bieber applied that kind of force in the time it takes to compose a 140 character message and for free."

--> przeczytaj resztę "HOW POWERFUL IS JUSTIN BIEBER’S TWITTER ACCOUNT?" na kickshuffle.com